کی مثل تو میتونه منو بخندونه یه شهر رو با کاراش روی یه انگشت بچرخونه کی مثل من میتونه نگاشو برداره از چشمای بقیه و روت نقطه ضعف داره از رگ گردنم کی بیشتر از تو نزدیک تره وقتی که ماهمو داریم مگه اصلا بد میگذره هرچی میخوای به خودم بگو آرامشت ترجیحمه رو عکسات قفلی میزنم سیر نمیشم از دیدنت نور شبای تاریک من نمیدونی ماهی چقد آسمونو بهم میریزم وقتی میتابی به من دوسم داری چقد؟! پر رو یاغی من میبرمت یه جایی که فقط یه تو باشی یه من تو که چشمای قشنگت واسه من درد کشندس من ندارم طاقت کشیدن از دست یه هم دست تو که هرچی بشه از حرف زدنم کم نمیاری همه میدونن منم میگم یارم بس که یه دندس یارم بس که یه دندس لباش طرح یه خندس من ندارم طاقت دیدنشو برگ برندسس عشقت یه گناه باشه واسش من یه پرندم همیشه آرزو دارم بپرم غرق جهنم