می زده شب چو ز میکده باز آیم بر سر کوی تو من به نیاز آیم دلداده ی رهگذرم از خود نبود خبرم ای فتنه گرم می زده شب چو ز میکده باز آیم بر سر کوی تو من به نیاز آیم دلداده ی رهگذرم از خود نبود خبرم ای فتنه گرم شبها سر کوی تو آشفته چو موی تو می آیم تا جویم خانه به خانه مگر از تو نشانه میخانه به میخانه پیمانه به پیمانه راه تو میپویم این می و مستی بود بی تو بهانه میسوزم شبها با شمع رخ تو با سوز نهان میسازم با این آتش دل خود با کاهش جان تشنه ای به راه سرابم به لب رسیده جان چو حبابم مستم و خرابم فارغ از غمم چه نشستی چرا دل مرا بشکستی همچو من تو مستی مست از باده یا از آن نگه بر تو عاشقم یا بر روی ماه من بر تو عاشقم بر تو عاشقم قلب من نشد شاد از عشق تو داد از عشق تو می زده شب چو ز میکده باز آیم بر سر کوی تو من به نیاز آیم دلداده ی رهگذرم از خود نبود خبرم ای فتنه گرم