با من میمیرن‌ پروانه های توی قلبت جا میمونه خنده های از ته دل توی عکست با من زردمیشن برگای سبز رو درختت فک نکن که عوض میشم حتی یه ذره نمون یه لحظه اگه سلیقه تو منم بکن سلیقتو عوض من عادتمه رد کنم و جریمشو ندم دقیقه نود میکنم جدا مسیرمو ازت چون باید رفت به اندازه کافی تورو شیکونده این دستای خالی جای تو نیست توی قلبای تاریک حیفه اون چشمای روشن اون اشکای ابی به اندازه کافی تورو شیکونده این دستای خالی باید بری منو تنها بزاری حیفه اون چشمای روشن اون اشکای ابی نمیزارم بشی یکی شبیه من کسی که واسه ادما میزاره همیشه کم تو بودی اون جوابی که نمیخوام بدونم ولی من اون علامت سوال عجیبتم این همه دردسرو کی میخواد روی اب اجرای این خونرو چیدیا برو‌ خودتو نجات بده منو بیخیال اگه نری سنگین هزینشو‌ میدیا من که این نبودم یه روزی قلبم باهام دشمن نبود افتادم چون زیر پام محکم نبود کسی پشتم نبود بعد ازون هیچکی دیگه جز من نبود